Roostering en Planning zijn op menig school een knelpunt. Binnen het MBO wordt extra veel van ons gevraagd op het gebied van maatwerk en flexibiliteit. Twee weken geleden bleek dat we toch wel erg veel problemen met onze onderwijslogistiek hadden. Daar waar ik dacht dat het grootste probleem in ons roosterprogramma zat, bleek in gesprek met docenten en roostermakers dat de problemen “in de hele keten zaten”. Elke stap van het roosterproces werd niet voor 100% gezet, overal zat wat ruimte in. De vraag was hoe we dat op moesten lossen.

De reflex ligt al snel op het controleren of iedereen wel exact doet wat is afgesproken. Omgetwijfeld zijn er altijd mensen die er belang bij hebben dat we het niet goed geregeld hebben – dit heet ziektewinst – maar ik ervaar bij de meeste collega’s dat zij last hebben van dit probleem en het ook willen oplossen.

Om die reden heb ik aan alle belanghebbenden gevraagd wie er mee wil werken aan het oplossen van dit probleem. Deze club van docenten, managers, roostermakers en ondersteuners hebben zich een dag opgesloten en zijn heel hard met dit vraagstuk aan het werk geweest. De opbrengst hiervan is groot. Op alle onderdelen van onze onderwijslogistieke proces liggen concrete verbetervoorstellen. En er ligt een voorstel voor de organisatie daarvan.

Hieruit blijkt weer dat we veel wijsheid en expertise in huis hebben en dat het gaat om de noodzaak, rust en ruimte om dit te benutten. Tot dusver gelukt, wordt vervolgd!

Share This